Ne Mutlu Türküm Diyene!

Göndere çekilmiş bir bayrağın hürriyetinde yaşamak hayatı…

Ezan sesinde uyanmak sabahın en huzurlu saatlerinde..

Özgürce… Saygı içinde... İnsanca yaşamak…

Şükür olsun hiç savaş görmedi gözlerim

Ya da darbe yıllarına denk gelmedim hiç.

O kara günleri göstermesin yaratan güzel ülkeme…

Pek anladığım söylenemez siyasetten,

Baba işi der, korkarım hep…

Ama düşünüyorum da,

Kabul etsek keşke birbirimizi olduğu gibi…

Saygı duysak tüm farklılıklara…

Mesela ben bir Ortadoks ailenin kızı olarak doğsaydım,

Müslüman olur muydum sonradan? Pek zor…

Ya da Kürt bir ailenin kızı?

Silebilir miydim bunu? Silmeli miydim?

Korkmadan yaşayabilmeli oğul…

Küçücük yüreklere işlemeli vatan sevgisi!

Ve bu vatandaki tüm farklılıkları kardeşçe kabul etmeli.

Kürt komşu oğluyla top oynayabilmeli, Rum kızını gelin edebilmeli…

Önemli olan niyet hayatın her köşesinde

Ötekileştirmekte nesi?

İki göz bir burun yok mu senin de yüzünde ya da akılı üç tane mi vermiş yaratan sana?

Şaşıyorum aslında… Yıllar geçtikçe kalbin ebatı büyüyor da, içi mi boşalıyor acaba?

Mesela ben kardeşimin saçını çeksem, ondan önce ağlardım…

Peki ya sen? Komşu oğlunun canını alsan,

Yanmaz mı seninki de benim gibi?

Yanmalı oğul…

Ya da şehit anası çıkıp balkonda isyan ettiğinde,

Önce senin yaşla dolmalı gözlerin…

Vatana verilen evlat, haybeye çekip gitmemiş olmalı hayattan…

Onun bunun kişisel kazancına, cebine dolan haram parasına değil…

Vatanına akmalı kanı, ay yıldızlı bayrağına…

Gün gelip ölüm kapıya çattığında, verdiğin sorgu giden şehit kadar temiz ve  kolay olmalı..

Vatan sağ olmalı evet ama, önce herkesin solunda olmalı…

Kutlu olsun bayramımız çocuk…

Yüreğimizde  Cumhuriyet coşkusuyla…

Ne Mutlu Türküm Diyene!