301 Hayat

 “Yine mi gitmedin işe? Cehennem olmuş o çukur, yanarak gitmiş.

Pazartesi gitmediysen, Salı da gitme!” diye kızmış baba oğluna

O sabah gitmiş…

2 çocuğunu ardında bırakıp gitmiş!

Kendi toprağını kazıp gitmiş!

Kolundaki dövmeden tanımış baba oğlunu

Oğul, cesedini bile bırakmadan gitmiş.

Eceli mi çağırmış?

Yoksa birileri mi almış gitmiş?

Açıkladılar yaşam odası yokmuş.

800 metre derinlikte karanlığa gömülüp gitmiş.

Bir baba avcuna “Oğluma iyi bakın” yazarak gitmiş.

Geride yetim yavrular, analar, çaresiz eşler

Babalara, dedelere emanet dağılmış yuvalar

Elinde bir parça kömür “Babam gibi kokuyor” diye ağlayan çocuklar...

Ve Soma denilince... Hafızalarda o facia..

Siyahın en karasını yaşadığımız o gün için dualarımız sizinle..

Yattığınız yer ışıkla dolsun.

                                                     Yer altına hapsolmuş 301 hayat

Tüm ülkemin canını yakmış da gitmiş!