Kumbara

İsraf var yine ülkemin sokaklarında

Tüketmek hayat refleksimiz oldu bu günlerde!

Ekmeğin bayatını çöpe atmak, modası geçen kıyafetten tek seferde vazgeçmek

Stilettonun bilmem kaçıncı tonuna sahip olmak

Pek olağan gelir oldu hepimizin gündemine.

Bol keseden atmıyorum benim içinde öyle :(

Mutluluğu objeye bağlayalı,

Gülmez oldu yüzlerimiz eski insanlar gibi!

Her yeni aldığımız yetmedi mutluluğumuza, bir daha aldık.. 

Sonra bir daha.. Bir daha…

Alınan her yeni eşya dolaplarımızı biraz daha şişirdi,

Şişirdi de mutluluğumuza yetmedi!

Almak kolaylaştıkça, harcamak da kolaylaştı..

Vazgeçmek kolaylaştıkça, sevmek..

Sever gibi yapmak.. Hisleri tüketmek belki de..

Duygu Müsrifliği trend hastalığı hayatımızın! dedi çocuk..

Sevgi bu kadar kıymetliyken,

Duygular hayatımızın anlamını oluşturuyorken,

Sebepsiz harcanacaksa hissedilenler,

Kalsın hiiiiç atmasın kalbin!

Gerçekten hak etmeyecek bir eli tutmasın elin!

Kahkahanın bile en dolusunu, en kıymetlilerinle yaşa

Gözyaşını, değecek insanlar için akıt

Ve sonra topla hepsini bir kumbaraya

En kıymetli mirasına sarıl sıkıca!

Unutma ki; Bir şeye çok uzun bakarsan anlamı kaybolur...

Anlamıyla yaşa!

Ne hayatı, ne paranı, ne de sevgini tüketme bir çırpıda…

Kıymetlidir!