Prenses oldum ben!
Bir kralın kızı değilim ama,
Bir prensin dokunuşuyla buluştum.
Bir dokunuşta yılların özlemini buldum ben!
Gezdim, gördüm, eğlendim, üzüldüm…
Sonunda bir rüzgara tutuldum,
Bir rüzgarla yolumu buldum ben!
Yıllarca kendi dalgalarımla boğuştum da,
Fark etmeden eski bir dost limanında huzuru buldum ben!
Bitti dediğim yerde ayaklandım, emeklemedim, koştum…
Koştum koştum da, yoruldum dediğim anda, gücüme güç buldum ben!
Harikalar diyarının güler yüzlü peri kızı oldum…
Uçtum uçtum da, kocaman bir omza kondum ben!
Bir omuzda kalbin sesini hissedip,
Kalakaldım…
Dedim ki; yuvamı buldum ben!
Elimde tuttuğum sihirli değnek,
Değdi bir anda saçlarıma
Uçuş uçuş oldum
Deniz’ dim… Ay oldum… Yıldız oldum…
Gökte buldum kendimi
Kendimden çıktım “O” oldum…
Bir çift sözde… Sonsuz oldum ben!
Temmuz/15
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder