Ne demiş şair;
‘’Ayinimiz sürecek o büyük vakte değin, hatırası köz olsa
yüreğimde saklarım’’
Kimi dualar hiç bitmez…
Kimi anılar acıtsa da canını taa en içinden, tek birinden bir
an olsun geçilmez.
Sükûnet bağlar duyguların üstünü
Sessizliğe gömülür her şey…
Hatırların önce üstü beyaz çarşaflarla örtülür,
Sonra onların da üzeri örümcek ağlarıyla…
Ama kimse silemez eşyalardan parmak izlerini...
Gramafon hep o eski şarkıyı mırıldanır için için...
Bastığın parkeler aynı yerde gıcırdar yine...
Ekmek kestiğin bıçak hep seni hatırlar…
Ama suskundur anılar,
Senin gibi…
Belki de o yüzden senı hatırlatırlar.
Bas bas bağırmaz kalemlerim,
Belki de o yüzden seni yazarlar.
Türkülerde bile gizli özne yapmışlar, seni söylerler.
Unutmam tek bir anını bile hayalinin…
Anılar gibi çarşafa sarılınca bir gün bedenim…
Durunca atan kalbim, söyleyen dilim, yazan kalemim…
Anlarım ki sonu geldi aşk-ı viranenin,
Dünya da kor gibi yanan kalbim toprak olunca…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder